Overige vormen van energie

Om ons doel in 2050 te halen, moeten we nu beginnen met het opwekken van duurzame energie. Tegelijkertijd worden veel technieken om dat te doen nog maar net gebruikt, of nu pas ontwikkeld. In Oss houden we de ontwikkelingen scherp in de gaten. Onderstaande energievormen komen nu nog te vroeg, maar kunnen ons in de toekomst hopelijk helpen bij het halen van ons doel.

Energieopslag

Efficiënte energieopslag wordt gezien als een van de grootste uitdagingen van onze tijd. Het lastige aan energie is dat je het direct bij de opwekking moet gebruiken. Er bestaan natuurlijk batterijen en accu’s, maar die zijn erg kostbaar en vervuilend om te maken. Daarbij moeten ze vaak lang opladen en gaat de elektriciteit juist snel op. Op verschillende plekken wordt nagedacht over nieuwe vormen van energieopslag, al staat het onderzoek nog in de kinderschoenen. Zo werkt Nuon samen met de TU Delft aan de ontwikkeling van een superbatterij op ammoniak en ontwikkelt de Gelderse startup Elestor systemen met waterstof en bromine.

Waterstof

Waterstof is het meest voorkomende element op aarde. Net als fossiele grondstoffen is het een brandstof. Het grote verschil met fossiele brandstoffen is dat waterstof bij verbranding geen CO2 oplevert, maar H2O (water). Al sinds de jaren ’90 zijn er grootse verwachtingen rond waterstof als duurzame energievorm. Het grote probleem, is dat waterstof erg licht ontvlambaar is en alleen efficiënt gebruikt kan worden als het onder hele hoge druk of hele lage temperatuur wordt opgeslagen. Daardoor is het tot nu toe erg lastig en kostbaar om waterstof veilig te gebruiken of om bijvoorbeeld te tanken.

Kernfusie

Al sinds de jaren ’70 experimenteren we met kernfusie als energiebron. Bij kernfusie smelten twee atoomkernen samen waarbij energie vrijkomt. De zon geldt als belangrijkste voorbeeld van kernfusie. Het voornaamste probleem rond kernfusie is dat atoomkernen alleen bij zeer hoge temperatuur samensmelten. Zo leverde de grootste kernfusiereactor in Engeland 16 MegaWatt aan energie, maar was er 25 MegaWatt nodig om dit proces te onderhouden. In 2018 start in Frankrijk een experimentele kernfusiereactor op. Deze moet 500 MegaWatt produceren. Tien maal meer dan de 50 MegaWatt die nodig is om de reactie op gang te houden. Kernfusie biedt goede mogelijkheden richting de toekomst, maar is extreem duur en vraagt nog om veel onderzoek en technische uitwerking.

Blue energy

Met blue energy wordt de energie bedoeld die vrijkomt wanneer zoet water overgaat in zout water. Het biedt mogelijkheden waar zoet water in zee stroomt, waardoor het voor Nederland interessant kan zijn. De techniek die werkt met membranen is ontwikkeld in Noorwegen en wordt op een paar plekken ook in Nederland toegepast. Het gaat echter om zeer kleine hoeveelheden energie en de techniek is (nog) verre van efficiënt. De belangrijkste proefcentrale staat op de afsluitdijk en levert 50 kW aan energie.

Kernfusie

Al sinds de jaren ’70 experimenteert men met kernfusie als energiebron. Bij kernfusie smelten twee atoomkernen samen waarbij energie vrijkomt. De zon geldt als belangrijkste voorbeeld van kernfusie. Het voornaamste probleem rond kernfusie is dat atoomkernen alleen bij zeer hoge temperatuur samensmelten. Zo leverde de grootste kernfusiereactor in Engeland 16 MegaWatt aan energie, maar was er 25 MegaWatt nodig om dit proces te onderhouden. In 2018 start in Frankrijk een experimentele kernfusiereactor op. Deze moet 500 MegaWatt produceren. Tien maal meer dan de 50 MegaWatt die nodig is om de reactie op gang te houden. Kernfusie biedt goede mogelijkheden richting de toekomst, maar is extreem duur en vraagt nog om veel onderzoek en technische uitwerking.

Overige energievormen: de belangrijkste vragen en antwoorden

Wordt kernsplijting voor de gemeente Oss gezien als duurzame energievorm?

Nee, kernsplijting is voor de gemeente Oss geen duurzame energievorm. Er zijn veel ontwikkelingen op het gebied van kernsplijting. Vooral rond thoriumreactoren. In Oss zien we dit niet als alternatief voor fossiele brandstoffen. Bij kernenergie, en dus ook bij thorium, wordt kernafval geproduceerd. In het geval van thoriumcentrales is dit afval sterk radioactief voor een periode van 300 jaar. Bij uraniumcentrales gaat het zelfs om 100.000 jaar. We vinden het onverantwoord om voor die termijnen schade te veroorzaken.