Participatie. We hebben het er in de politiek vaak over. Maar soms vraag ik me af: luisteren we écht naar onze inwoners? Voor mij begint participatie heel simpel: met een gesprek. Gewoon naast iemand staan, vragen hoe het gaat en luisteren naar wat iemand belangrijk vindt. Niet meteen vertellen wat de oplossing is, maar eerst proberen te begrijpen wat er speelt.
In mijn werk en als vrijwilliger heb ik ervaren dat juist de mensen die niet zo makkelijk van zich laten horen, vaak veel te vertellen hebben. Mensen die tegen regels aanlopen, zich niet gehoord voelen of simpelweg niet weten waar ze met hun vraag terechtkunnen. Hun stem verdient net zoveel aandacht als die van de inwoner die wél makkelijk de weg naar het gemeentehuis vindt.
Dat is ook hoe ik naar de politiek kijk. Niet beslissen vóór mensen, maar samen mét mensen. Inwoners weten namelijk zelf heel goed wat er speelt in hun straat, wijk of dorp. Die kennis moeten we benutten.
D66 Oss staat voor een open en betrokken gemeente, waarin ruimte is voor initiatief en waarin we vertrouwen geven aan onze inwoners. Dat spreekt mij enorm aan.
Want participatie is voor mij geen vinkje dat we kunnen zetten na een informatieavond. Het is een houding. De bereidheid om te luisteren, ook wanneer het antwoord niet is wat je hoopte te horen.
Want als we willen bouwen aan vertrouwen, moeten we beginnen met luisteren.